Tekrar tekrar okuduğum kitaplar vardır. Sabahattin Alinin Kuyucaklı Yusufu, Orhan Kemalin Baba Evi, Yaşar Kemalin İnce Memedi ile Ortadirek üçlüsü (Ortadirek, Yer Demir Gök Bakır ve Ölmez Otu) gibi.. Bir de Nazım Hikmetin Memleketimden İnsan Manzaraları gibi
Yaşar Kemal sadece Türk edebiyatının değil, dünya edebiyatının da seçkin isimlerinden birisiydi. Onun kitaplarını, özellikle de Çukurovalı toprak emekçilerini anlattığı kitaplarını okurken, hep şöyle düşünmüşümdür: Yaşar Kemalin yerel sözcükler ve deyimlerle örülen dil zenginliğini başka dillere aktarmak çok zor, hatta imkansız olmalı. Bu zor görevi, ölümüne kadar, ilk eşi Tilda Kemalin üstlendiğini biliyoruz. Tilda Kemalin Yaşar Kemalin Yaşar Kemal olmasındaki rolü büyüktür bence.
Yaşar Kemal, Kürt kökenliydi. Yaşamı boyunca çok dilli, çok kültürlü bir kaynaşmış bir Türkiye düşlediğini biliyoruz. Kültürlerin insanları kaynaştıracağına inanan bir barışsever ve devrimciydi.
Yaşar Kemal artık yok. Ama, eserleriyle hep başucumuzda olacak. Gün gelecek Salih olacak, gün gelecek Taşbaş, gün gelecek İnce Memed
Ne diyordu ozan:
Ölürse ten ölür/Canlar ölesi değil
Yaşar Kemalin teni, toprak altında artık, ama kitaplarında yaşayan canı hep bizimle olacak
Ölümsüzlük de bu değil midir gerçekte
Güle güle usta,ışıklar içinde yat
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
